استاد کامبیز بهرام سلطانی برای همیشه رفت!

این مطلب دراین تاریخ ارسال شده است یکشنبه, ۲ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۲:۰۰

در واپسین ساعات آخرین روز دی ماه ۱۳۹۰ ، استاد کامبیز بهرام سلطانی از دنیا رفت تا بار دیگر فعالان و دوستداران طبیعت ایران، پریشان حالی را تجربه کنند.

استاد کامبیز بهرام سلطانی دارای شخصیتی ممتاز و وارسته بود که هر مدافع و دوستدار طبیعت وطنی که با او مواجهه می شد تحت تأثیر شخصیت و منش بزرگش، روحیه می گرفت. او طبیعت مردی کم همتا بود که تا آخرین لحظات زندگی اش دست از طبیعت زادبومش نکشید و همواره خالصانه نگران زخم هایی بود که خود با پای پیاده دیده بود چگونه تن رنجور محیط زیست ایران مان را مجروح کرده است.

استاد کامبیز بهرام سلطانی متخصصی دردآشنا و عاشق طبیعت ایران بود که نگارنده از طریق یادداشت های پربارش افتخار آشنائی و دوستی با این بزرگ مرد خستگی ناپذیر را پیدا کردم. بی شک کتاب های جایگاه پرندگان در طبیعت، محیط زیست در برنامه ریزی منطقه ای و شهری، مجموعه مباحث و روشهای شهرسازی و ده ها مقاله و یادداشت های علمی دیگرش؛ شناسه هایی ماندگار از دانش و عشقش برای آبادی ایران و شادی زیستمندانش، در بین طرفداران و فعالان محیط زیست ایران خواهد بود.

در برابر صداقت و بزرگی مردانی چون استاد کامبیز بهرام سلطانی که مردمان پاک نهاد ایران زمین هرگز نام نیک شان را فراموش نخواهند کرد، سر تعظیم فرود می آوریم و بر شرف و نجابت شان درود می فرستیم و شکوهمندترین بدرقه های سبز و پاک مان را بدرقه راهشان می کنیم ….

پی نوشت:

مراسم بزرگداشت استاد؛ “برای او که اینک در ماتم تالاب ها و درختان وطن نشسته است”



۹ دیدگاه لـ استاد کامبیز بهرام سلطانی برای همیشه رفت!

  1. محمد درویش گفته است:

    ۲ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۵:۰۵

    یادش گرامی باد و جایت خالی بود امروز بر مراز استاد در بهشت زهرا رفیق …

  2. سيمين گفته است:

    ۳ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۳:۱۶

    خوشا به حال او که همه از نیکی، پاکی، شرافت، نجابت و بزرگ منشی اش یاد کرده و از عشق کم نظیرش به طبیت وطن می گویند!
    سعادت همین است دیگر!
    روحش شاد و یادش گرامی!

  3. بیداد(گیله زن) گفته است:

    ۳ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۲۳:۱۹

    متاثر شدم اما از این دوری ، خوب میدانم که ایشان از قفس دنیا پر کشیدند و آزاده آزاد شدند و چه چیزی بهتر و قشنگتر از این ازادی …

    روحش شاد

  4. هومان خاکپور گفته است:

    ۴ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۵:۱۲

    به محمد درویش:
    خیلی دوست داشتم در مراسم شرکت می کردم …

  5. هومان خاکپور گفته است:

    ۴ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۵:۱۷

    به سیمین:
    دقیقن درسته … سعادت و خوشبختی

  6. هومان خاکپور گفته است:

    ۴ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۵:۲۲

    به بیداد:
    آزادی هدیه خوبی برای بزرگ مرد بود

  7. دانش گفته است:

    ۴ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۶:۱۱

    استاد رفت ولی یاد و خاطره و همچنین نام نیکش برای همیشه در ذل ما طبیعت دوستان وطن به یادگار خواهد ماند.

  8. نرگس روحانی گفته است:

    ۵ بهمن, ۱۳۹۰ در ساعت ۱۴:۱۷

    فکر و روش کاری او همچنین پاک سیرتی استاد همیشه در دل فعالان محیط زیست هست و با آنها زیست میکند ما کوهنوردان مگر میشه روی دنا بریم یاد استاد نکنیم ؟؟؟ میشه کنار تالاب میانکاله بری و یاد استاد به ذهنت نیاد؟؟ مهربانی اش که دل همه را می سوزاند آنقدر مهربان و گشاده دست بود تا چیزی از او میخواستی با روی گشاده کمک میکرد …روحش شاد !

  9. ابوالفضل نسری (دانشجوی جغرافیا) گفته است:

    ۲۲ آذر, ۱۳۹۱ در ساعت ۱۵:۵۱

    دنیا کوچه ای کم عرضه که توقف در آن ممنوعه.
    روحش شاد و یادش گرامی باد

Leave a comment